Biliyorum Gül değilim.Güllerle aynı havayı teneffüs edebilecek istidadım yok.

    Başka başka renkler ve kokularla baş döndüren bu güzellikler ancak gül misali kişilere layıktır...

    Sabahın bereketinin insanı kucakladığı anlar size ne kadar yakın? Hayatı seviyorum her şeye rağmen dediğiniz ve “ Ne güzel yeni bir gün başlıyor” demeyeli çok oldu mu?

    Hıçkırıkların boğaza düğümlendiği andır ayrılık anı… Sözlerin sona erip sadece nemli gözlerin konuştuğu bir anı seyyaledir.Gözleriniz; sevdiğiniz ufukta kaybolana kadar hasretle bakar da, ayrılığın acısını adeta gömmeye çalışır içine..

   Var olmak ne güzel bir nimet.Varlığın farkında olmak daha da güzel bir nimet.Baktığımız , gördüğümüz , duyduğumuz , hissettiğimiz , keşfettiğimiz , idrak ettiğimiz yada edemediğimiz...

Ey azizler azizi,
Ey gizliklerin çözücüsü,
Ey en mahrem işlerin dahi gizlenemediği yüce varlık,
 

Her kesin var bir kimsesi kimsesiz kaldık ey kimsesizler kimsesi

İnsan dünyaya yalnız gelirmiş ve ne tuhaftır ki yine tek başına gidermiş şu fani dünyadan.

   Tarifi mümkün olmayan sadece yaşanabilen bir duygu...İnsan olmanın gereği belki de.Dünyalar bir yana O bir yana....Sevgiden bahsediyorum.